در سفر... مثل باد

سفر .... مرا از تو، به هیچ‌کجا نمی‌بَرَد

سلام دوباره دهلی

سلام به دوستان عزیزم

بعد از حدود 1 سال باز هم به هند برگشتم.

این بار نیت اومدنم یک سفر کاری بود، هفته اول کاری و هفته دوم سفر به سبک خودم!

بلیط و هتل رو مهمون شرکت دعوت کننده ام هستم، پرواز الاتحاد، و هتل لوکس در دهلی!

من که به اینجور هتلها عادت ندارم، سعی هم میکنم که بد عادت نشم :)

پرواز الاتحاد به ابوظبی میره بعد از 2 ساعت و نیم پرواز و پس از 3 ساعت معطلی در فرودگاه ابوظبی به سمت دهلی پرواز کردم که حدود 3 ساعت و نیم  طول کشید.

فرودگاه ابوظبی خیلی بزرگ نیست مثل دوحه و دبی اما دارن کنار سالن ترانزیت قدیمی یک سالن جدید میسازن که اگه تموم بشه،رو دست همه اون فرودگاهها خواهد بود، واقعا مجموعه عظیمیه.

راستی پرواز مستقیماً از روی جزیره قشم رد شد، و جزیره هرمز هم خیلی خوب دیده می شد. علاوه بر این 20 دقیقه قبل رسیدن به ابوظبی از کنار جزیره نخیل که فکر کنم بزرگترین خشکی دست ساخت بشر هست رد شدیم که سعی کردم ازش عکس بگیرم اما خوب نشد.

ساعت 11 صبح از تهران حرکت کردم و 8 شب به وقت دهلی رسیدم.

تشریفات ورود بدون مشکل انجام شد و از فرودگاه خارج شدم.

چون خرج من تو دهلی بر عهده کس دیگه ای بود تصمیم گرفتم از فرودگاه تا هتل با تاکسی بیام؛ راننده تاکسی هم نامردی نکرد و 800 روپیه گرفت، البته با تاکسی متر، ولی فکر کنم دور تا دور دهلی منو چرخوند، یک ساعت تو راه بودم!

هتلم اسمش لالیت هتل هست که هتل لوکس و بزرگیه، حدود 30 طبقه داره و اتاقهاش از شبی 150 یورو شروع میشه! یعنی شبی 600 تومن! تقریبا حقوق یک ماه من :|

من برای پنج شب اینجا هستم.

هروقت فرصت کنم میرم چند جایی رو ببینم، میخوام یکبار دیگه همایون تامب و لتوس تمپل رو برم. دروازه هند هم خیلی نزدیکه 5 دقیقه راهه که دفعه قبل ندیدم اینبار میرم ببینمش.

برام دعا کنید

مرتضی

3 مارچ 2014

   + مرتضی اردبیلی ; ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/۱٢/۱٢
comment نظرات ()